YAZARLAR

anasayfa Yazarlar Kadriye ALTINBAŞAK En İyi Anneyim!

En İyi Anneyim!

10 Mart 2020, Salı 19:31
Kadriye ALTINBAŞAK Tüm Yazıları
Kadriye ALTINBAŞAK
facebook paylaş twitter paylaş yorum yaz

Bugün  biraz dertleşelim istedim sizinle. Zira bir kadın olarak düştüğümüz, düştüğümüz yerden kalkmaya gücümüzün olmaması çok normal. Sizin süper güçleriniz yok, her şeye yetişemezsiniz. Zaman zaman ağlamak, sinirlenmek üzülmekte sizin hakkınız. Ama biraz dertleşelim dedim ya, işte şimdi bu yazım tam size göre.

.

. Şimdi oturun koltuğunuza ve arkanıza yaslanıp bu yazıyı okuduktan sonra gözlerinizi kapatıp düşünün. Eğer düşüncenizi bize yazmak isterseniz de  seve seve okuruz. ????.

.

.

 bir anne olarak evlatlarımıza ait bir çok anıyı hatırlarız. Mesela Doğum gününü hatta saatini bile. İlk anne demesini , ilk adımını , ilk okula başladığı günün evde sessizliğini , dağılan odayı toplarken içinizin burulmasını, hastalandığı geceler de sabaha dek uykusuz kalmanızı, tam sizin yorgunluktan biraz daldığınız anda yükselen ateşin vermiş olduğu vicdan azabını, kendinize kızmanızı, doktorunuzun “ maşallah bu ay ne güzel kilo almış” dediğinde içten içe yaşadığınız gururu veya bebeğiniz olmadan dışarı ilk çıktığınız günde “ acaba şimdi ne yapıyor?” Duygusunu. Bunların bir çoğunu hiç unutmayız. Ama bunlarla birlikte bir çok şeyide maalesef unutuyoruz. 

.

Mesela bebeğinize ilk bağırmanızın sebebini , mesela bebeğinize ilk sinirlendiğiniz an hissettiğiniz öfkeyi , veya yanlışlıkla ya da bilerek yere döktüğü yemeğinde verdiğiniz tepkiyi. Dışarıda sizi çok yorduğu için öfkelenmenizi. Ya da daha beteri belki ilk vurmanızın nedenini.

.

Şimdi güzel annelerim biraz daha dikkatli okuyun olurmu? .

.

İlk kızmanın nedenini unutmuş olabilirsin ya da ilk öfkende verdiğin o tepkiyi , ama asla unutamayacağın şey o an ne hissettiğin ve ne kadar pişman olduğun.

.

Yıllar geçip zaman su gibi aktığında bir gün o emekleyen bebeğin büyüdüğünde karşına geçip “ seninle bir tek kötü anım yok annem , beni hep çok sevdin , bana asla kızmadın , beni hep mutlu ettin” diyecek. İşte o zaman vicdanında bir şey seni rahatsız edecek. “ unutmuş , ona nasıl kızdığımı nasıl bağırdığımı hatırlamıyor “ diye geçireceksin içinden. 

.

Peki ya güzel annem , senin bal kuzun o anıları unutmuş olabilir ama sen unutabilecekmisin? Belki o hatırlamıyor olabilir ama sen hatırlıyorsun , bu sana daha çok acı vermezmi? Vicdanını kaybedip gözünün karardığı anlarda ona gösterdiğin tepkiyi o hatırlamayacak. Ama seninle geçirdiği güzel anları da hiç unutmayacak. Belki onu nasıl sağlıklı beslerim diye okuduğun kitapları, avokadonun faydası için yedirmeye çalıştığını da hatırlamayacak ama sen bunları unutmadığın gibi ona yemediği için nasıl kızdığını hatırlayacaksın. 

.

Yapmayın güzel annelerim , yıllar önce yaptığınız bir hatayı yıllar sonra karşınıza vicdan azabı olarak çıkmasına izin vermeyin. Günler su gibi akıp giderken, siz vicdanınızı rahatlatacak anılarla doldurunuz heybenizi. O heybeyi karıştırdığınız da içinden şiddet çıkmasın, bağırma, çağırma ağlama nöbetleri çıkmasın.

.

Bebeğin yıllar sonra onu ne kadar çok sevdiğini hatırlarken sen ona ne kadar kızdığını bağırdığını hatırlayarak kendine eziyet etme. .

.

Ben size güveniyorum sizde kendinize güvenin olur mu ? . İlla bir acı unutmayacağım diyorsanız da bu bebeğinizi kucağınıza aldığınız ilk anda doğum sancınızı unutmanız olsun. Pişmanlıklarınız size yol göstermesin, o pişmanlıklarınızı törpülemek için zaman size törpü olsun. 

.

Şimdi elinizi yüzünüzü tıkayın ve ayna karşısında gözlerinizin içine bakarak yüksek sesle tekrarlayın lütfen. “ ben gelmiş geçmiş en iyi Anneyim ve buna layık olmak için gönderilen evladımı da çok seviyorum”.

facebook paylaş twitter paylaş yorum yaz
YORUMLAR
ziyaretçi
yükleniyor